11 jaar is het geleden dat onze eerste herenploeg nog eens kampioen kon spelen. Eindelijk is het weer zo ver. Na de 7-1 overwinning van zondag 3 april tegen Dijlevallei, de tweede in de stand, komen we op een 19 op 20. Met nog slechts 2 wedstrijden te gaan, kan 1H niet meer bijgehaald worden. Stonden in voor deze knappe reeks: Johan en Kris Vrijders, Wim Beeckman, Tim Van Buggenhout, Jonas De Donder en Koen Meskens.
Na 8 seizoenen 3e liga (eerst de hogere regionen en nadien de lagere) zakten we in 2008 een eerste keer om prompt weer te stijgen, weliswaar als tweede. Na een nieuwe degradatie in 2010 toonden we ons deze keer duidelijk de sterkste van de reeks na een schitterend seizoen.
We begonnen nochtans met zorgen. In januari was Tim nog gekwetst én moesten we 5 keer aan de bak. Toen werd echter reeds de basis gelegd: onze ondertussen reeds iets fragielere gestellen hielden het de 5 ontmoetingen met elk telkens 3 matchen vol en 5 maal winst. In februari was er een eerste clash tegen Dijlevallei, maar konden we ook onze eerste (en enige) keer met zes aantreden: 1-7 uitoverwinning. Daarna stokte de machine eenmalig, 4-4 uit tegen Everberg. Tegen Anderlecht konden we opnieuw winnen (6-2), maar toen viel helemaal op het einde Koen uit. We lieten echter niet meer los en ook Herne moest er thuis aan geloven (5-3). Mooi was dus dat we uitgerekend tegen Dijlevallei zekerheid konden bekomen: aan een gelijkspel hadden we reeds genoeg. Het waren Johan en Wim die de 4e dubbel konden winnen en ons zo met een 4-0 voorsprong reeds zekerheid gaven over minstens het nodige gelijkspel. Dat vonden we echter nog niet genoeg, we wilden onze titel in stijl en konden aandikken tot 7-1. Olé, olé, de resterende 2 wedstrijden tegen de 2e ploeg van Dijlevallei en Tienen zijn dus nog enkel voor de statistieken!
De sterkte van ons team zat hem vooral in de dubbels, slechts 3 van de 40 tot nu gespeelde dubbels gingen verloren. Met slechts één uitzondering (niet toevallig ons enige gelijkspel) konden we dus steeds met een comfortabele voorsprong aan de enkels beginnen om 9 keer op 10 de overwinning te pakken. MVP van onze ploeg én de hele reeks is Kris Vrijders met ronduit indrukwekkende cijfers: 30 wedstrijden én 30 keer gewonnen!
Bovenstaande historiek leert ons alvast de uitdaging voor volgend seizoen: niet zakken! Geen sinecure als je weet dat de ploeg al die jaren nauwelijks gewijzigd is, hetgeen betekent dat we als erg rijpe dertigers (en zelfs eentje met de 4 van voor, hé Johan) onze beste jaren al achter de rug hebben. Gelukkig brengt Jonas weer wat jeugd én een echte enkelspeler in onze ploeg. We hebben alvast veel goesting in volgend seizoen, maar nu nog even genieten!!